Gecenin Namlusu

Kollarından tutup akşamın ıssızlığını 
damarları kurumuş atın sırtında 
her akşam-yada gece-eve döndüğümde 
cam saydamlığındaki ellerini 
geceler boyu öptüğüm kadının 
komşusu bir kızı sevmişliğim vardı. 
umarsızlık saatlerinde 
sabahın fırçalanmış dişleri arasında yürürken 
at kestaneleri görünmezdi. 
Aşk, 
kadının erkek cinselliği altında ezilmesiyle 
pelte olmuştu aşkımız 
ama hala sisli bir ufku gösteriyordu güneş. 
Yokolmanın bataklığında bebek 
sonsuzluğa çivilenmiş bir   
                                           yürek 
                                                demektir. 
Toplama kampı toplumda yürek ise, 
mavi bir kardır 
süslüyor ellerimdeki dağı. 
İçinde ağaçların boğulduğu 
o uzak patika ikimize dardı 
geceler boyu öptüğüm kadının 
komşusu bir kızı sevmişliğim vardı.