Sabah-aksam 7 defa "Allahümme ecirnî minennâr" diyen cehennemden kurtulur.) (Ebu Davud)

Sabah-aksam, 3 defa, "Bismillâhillezî lâ yedurru maasmihi seyün fil erdi velâ fissemâi ve hüvessemîul alîm" okuyan, büyücü ve zalimden emin olur.) [I. Mâce]

(Sabah 3 defa, "Eûzü billahis-semîil alîm-i minesseytânirracîm" dedikten sonra Besmele ile Hasr suresinin son üç ayetini okuyana, 70 bin melek, aksama kadar duâ eder. O gün ölürse sehit olur. Aksam okursa yine ayni seylere kavusur.) [Tirmizî]

(Sirkten korunmak için "Allahümme innî eûzübike min en-üsrike bike sey-en ve ene a’lemü ve estagfiruke li-mâ lâ a’lemü inneke ente allâmülguyûb" okuyun!) [I. Ahmed]

(Sabah-aksam 7 defa "Hasbiyallahü lâ ilâhe illâ hu, aleyhi tevekkeltü ve hüve Rabbül-arsil-azîm" okuyanin dünya ve ahiret isine Allah kâfi gelir.) [Beyhekî]

"(Allahümme ma esbaha bî min ni’metin ev bi ehadin min halkike, fe minke vahdeke lâ serîke leke, felekel hamdü ve lekessükr" duâsini, gündüz okuyan o günün, aksam okuyan o gecenin sükrünü ifâ etmis olur.) [Aksam "esbaha" yerine "emsâ" denir.]

(Sabah-aksam on defa, "Lâ ilâhe illallahü vahdehü lâ-serîkeleh lehül-mülkü ve lehül-hamdü yuhyî ve yümît ve hüve alâ külli seyin kadîr" okuyan kimse, kötülüklerden korunur.) [Nesâî]

(Bir kimse, sabah-aksam yüz defa "Sübhânallahi ve bihamdihi" derse, o gün ve o gece hiç kimse onun kadar sevap kazanamaz.) [Deylemî]

(Evden çikarken "Bismillâhi, tevekkeltü alallahi, lâ havle ve lâ kuvvete illâ billah" diyen, tehlikelerden korunur ve seytan ondan uzaklasir.) [Tirmizî]

(Lâ havle... okumak, doksandokuz derde devadir. Bunlarin en hafifi sikintidan kurtulmaktir.) [Ebû Nuaym]

Imam-i Rabbanî (ks) Hazretleri, din ve dünya zararlarindan kurtulmak için her gün 500 defa "Lâ havle velâ kuvvete illâ billah" okurdu. Okumaya baslarken ve okuyunca yüzer defa Salevat getirirdi. (Tefsir-i Mazherî)]

(Hergün yüz defa salevat getiren, münafikliktan ve cehennem atesinden uzaklasir ve kiyamette sehitlerle beraber olur.) [Taberânî]

(Günde 25 defa "Allahümme bâriklî fil mevt ve fî mâ ba’delmevt" okuyan sehit olarak ölür.) (Redd-ül Muhtar)